نسخه آزمایشی
 

  • استاد دكتر محمد رضا مخبر دزفولي
  • استاد دكتر محمد رضا مخبر دزفولي

    دكتر مخبر دزفولي متولد 1340 (دزفول) بوده و علاوه بر دكتراي عمومي دامپزشكي، داراي درجه دكتراي تخصصي بيماريهاي داخلي دامهاي بزرگ است. وي همچنين دبير شورايعالي انقلاب فرهنگي و استاد دانشكده دامپزشكي دانشگاه تهران مي‎باشد. ايشان علاوه بر تأليف كتاب بيماريهاي گوساله ، در ترجمه كتاب طب داخلي دامهاي بزرگ و معاينه باليني دامهاي بزرگ هم نقش داشته است

  • مرحوم استاد دكتر حسين ميرشمسي
  • مرحوم استاد دكتر حسين ميرشمسي
    دكتر حسين ميرشمسي در اصفهان به دنيا آمد و تا پايان دبيرستان در همان شهر تحصيل كرد. سپس به دانشگاه تهران وارد و با مدرك دكتراي دام پزشكي فارغ التحصيل شد. در سال ۱۳۲۰ در مؤسسه سرم و واكسن سازي رازي شروع به كار كرد. سپس به فرانسه رفت و در ۱۳۳۰ از دانشگاه پاريس دكتراي دامپزشكي گرفت. سه سال كارآموزي خود را در سه انستيتوي امريكايي گذراند و در بدو ورود به ايران معاون فني و مسئول پژوهش و واحد توليد واكسن هاي مصرف پزشكي انستيتو رازي شد. ميرشمسي در ۱۳۳۴ براي تاسيس و راه اندازي آزمايشگاه واكسن سازي كشور اردن از سوي سازمان جهاني بهداشت دعوت شد. چند سال بعد دو مدرك ويروس شناسي خود را از مؤسسات بهداشتي لندن و نيويورك امريكا گرفت. دكتر ميرشمسي هم چنين در پروژه هاي بين المللي بسياري از سوي سازمان جهاني بهداشت دعوت شده است كه عبارتند از :
    همكاري با مؤسسه واكسن سازي پيونگ يانگ به عنوان مشاور يونيسف
    استاد مدعو تدريس ويروس شناسي عمومي دانشكده دام پزشكي دانشگاه تهران
    طي دوره تهيه واكسن ضد سرخك در دانشگاه بايلور امريكا
    عضويت پيوسته فرهنگستان علوم جمهوري اسلامي ايران
    دريافت جايزه دوم پژوهش جشنواره خوارزمي
    عضويت فرهنگستان علوم جهان سوم ايتاليا
    دريافت لوح تقدير و نشان درجه اول پژوهش

    مهمترين آثار ايشان عبارتند از :
    ويروس شناسي ( جايزه بهترين كتاب سال )
    اصول ايمني شناسي ( جايزه بهترين كتاب سال )
    پيش گيري و درمان با واكسن و سرم
    ۱۱۲ مقاله علمي تخصصي به زبان هاي فرانسه و انگليسي

  • استاد دكتر احمد شيمي
  • استاد دكتر احمد شيمي

    استاد پروفسور احمد شيمي استاد برگزيده پنجمين همايش چهره هاي ماندگار كشور ، در سال ۱۲۹۴ در بروجرد متولد شد و پس از اخذ مدرك ديپلم از دبيرستان شرف تهران وارد دانشكده دامپزشكي دانشگاه تهران شد و در سال ۱۳۲۱ از رساله دكتراي خود در اين دانشگاه دفاع كرد. از جمله فعاليت هاي پروفسور شيمي مي توان به فعال كردن آزمايشگاه باكتر شناسي و ويروس شناسي و راه اندازي بخش بيماريهاي طيور دانشگاه تهران ، ارائه مقالات مختلف و متعدد علمي به سمينارها و كنفرانسهاي داخلي و خارجي ، تاليف و ترجمه ۱۵ عنوان كتاب در زمينه هاي ويروس شناسي ، ميكروبشناسي ، بيماريهاي عفوني ، ايمن شناسي و بيماريهاي طيور نام برد.

  • استاد دكتر حسن تاجبخش
  • استاد دكتر حسن تاجبخش
    استاد دكتر حسن تاجبخش دوره دبيرستان را در مدرسه هاي علميه و مروي تهران طي كرد و در سال ۱۳۳۵ وارد دانشكده دام پزشكي تهران و در سال ۱۳۴۰ نيز فارغ التحصيل شد. پس از خدمت مقدس سربازي در سال ۱۳۴۲ براي دوره هاي تخصصي به فرانسه اعزام شد و در گروه ميكرب شناسي و ايمني شناسي دانشكده دام پزشكي آلفر پاريس، تحت نظر پروفسور شارل پيله كه از بزرگان دانش ميكرب شناسي جهان است به كارآموزي و تحقيق پرداخت. او مدتي نيز در انستيتو پاستور شهر ليون در زمينه باكتري هاي بي هوازي مطالعه نمود. سپس وارد انستيتو پاستور پاريس شد و دوره هاي تخصصي ميكرب شناسي را گذراند و در اين كانون بزرگ دانش جهاني در هر دو رشته رتبه اول را احراز كرد. مدت يك سال در بخش شيمي ميكربي انستيتو پاريس به هدايت مرحوم پروفسور پير گرابار كاشف ايمونوالكتروفورز، درباره ايمني تيموس تحقيق كرد كه نتايج آن در مجله انستيتو پاريس مندرج است و از پايه هاي كشف سرم هاي ضد لنفوسيت و جلوگيري از دفع پيوند اعضا در جهان است. وي هيچ گاه خاطره محبت هاي گرابار را فراموش نمي كند. دكتر تاجبخش هم چنين در فرانسه دوره انستيتو تحقيقات بيماري هاي گرمسيري را گذراند و آن را با موفقيت به پايان برد. در سال ۱۳۴۶ به ايران بازگشت و به عنوان استاديار گروه ميكرب شناسي دانشكده دام پزشكي مشغول به كار شد و در سال ۱۳۴۹ به عنوان دانشيار برگزيده شد. در سال ۱۳۵۳ به دعوت دانشگاه بريستول انگلستان يك سال در دانشكده دام پزشكي آن جا مشغول به كار بود كه نتيجه آن دو مقاله پژوهشي ابتكاري در زمينه تهيه واكسن هاي مؤثر بر ضد سالمونلا دابلين است. به عنوان استاد ميكرب شناسي دانشگاه تهران در سال ۱۳۵۵ ممتاز شناخته شد و از آن زمان تاكنون به عنوان استاد ممتاز دانشگاه تهران و استاد نمونه دانشگاههاي كشور، عضو پيوسته فرهنگستان علوم جمهوري اسلامي ايران ، عضو هيئت امناي دانشگاه هاي جنوب غربي كشور، مدير گروه ميكرب شناسي و بيماري هاي واگير دانشكده دام پزشكي و...مشغول بكار است. مهمترين آثار ايشان عبارتند از :
     
    ژنتيك باكتري ها
    بيماري شناسي عمومي
    بيماري هاي حيوانات آزمايشگاهي
    اصول ايمني شناسي بنيادي
    باكتري شناسي عمومي
    سير تحول علم در اسلام و ايران ( فارسي و انگليسي )
    تاريخ دام پزشكي و پزشكي ايران دوران اسلامي
    شرح حال دكتر تاجبخش در كتاب هاي نام آوران دانش پزشكي انگلستان
    نام آوران دانش دام پزشكي و پزشكي امريكا
    نام آوران دانش كشاورزي و دام پزشكي انگلستان
    تاريخ بيمارستانهاي ايران از آغاز تا عصر حاضر
    الاغراض الطبيه و المباحث العلائيه ( تصحيح و تحقيق سيد اسماعيل جرجاني ) 
    تاليف حدود ۱۵۰ مقاله تحقيقي به زبانهاي فرانسه ، انگليسي و فارسي در مجلات معتبر بين المللي ايران و كشورهاي اروپايي

  • مرحوم استاد دكتر رضا نقشينه
  • مرحوم استاد دكتر رضا نقشينه

    مرحوم استاد دكتر رضا نقشينه پس از طي تحصيلات ابتدايي و متوسطه در تهران به دانشكده دام پزشكي تهران وارد و به سال ۱۳۳۶ فارغ التحصيل شد. پس از عزيمت به امريكا و اخذ تخصص آسيب شناسي دام پزشكي به ايران بازگشت و با عضويت در هيئت علمي دانشكده دام پزشكي دانشگاه تهران در سال ۱۳۴۳ و دانشياري دانشكده دام پزشكي دانشگاه تهران ارتقا به سمت استادي دانشكده در سال ۱۳۵۲ را تجربه نمود. وي عضو پيوسته فرهنگستان علوم و برنده جايزه بهترين پژوهش بنيادين دانشگاه تهران نيز بوده است. مهمترين آثار ايشان عبارتند از :

    آسيب شناسي دامپزشكي ( تومور ها )
    آسيب شناسي اختصاصي
    كالبد گشايي نشخواركنندگان

  • استاد دكتر محمد قلي نادعليان
  • استاد دكتر محمد قلي نادعليان

    دكتر محمد قلي نادعليان در سال ۱۳۱۵ در مهدي شهر (سنگسر سابق) متولد شد و پس از اتمام تحصيلات دوران ابتدايي در زادگاه به تهران آمد و در سال ۱۳۳۶ از دارالفنون مدرك دپيلم طبيعي دريافت نمود. سپس وارد دانشكده دامپزشكي دانشگاه تهران شد و مدرك دكتراي خود را در همين رشته در سال ۱۳۴۱ اخد نمود. وي از سال ۱۳۴۸ به عنوان دستيار بخش دروني گروه آموزشي علوم درمانگاهي دانشكده دامپزشكي مشغول به كار شد و در سال ۱۳۵۱ توانست به مرتبه استادياري راه يابد. در سال ۱۳۵۳ جهت گذرانيدن دوره تكميلي به فرانسه عزيمت كرد و پس از اتمام اين دوره در دانشكده دامپزشكي تولوز به كشور بازگشت. سپس در سال ۱۳۵۶ به مقام دانشياري و در سال ۱۳۷۴ به مقام استادي گروه آموزشي علوم باليني دانشكده دامپزشكي دست يافت. دكتر محمد قلي نادعليان در سال ۱۳۸۰ به عنوان استاد نمونه دانشگاه تهران برگزيده شد. دكتر نادعليان داراي ۵۲ مقاله (۴۱ مقاله فارسي و ۱۲ مقاله به زبان انگليسي و فرانسه) است كه در مجلات معتبر خارجي و داخلي به چاپ رسيده است، همچنين ۵۶ مقاله (۳۷ مقاله به زبان فارسي و ۱۹ مقاله به زبان خارجي) توسط ايشان در كنگره ها و همايش هاي داخلي و خارجي ارائه شده است. طي اين سال ها دكتر نادعليان استاد راهنماي ۳۵ پايان نامه ي دكتراي عمومي و ۷ پايان نامه ي تخصصي بود، همچنين مشاورت و داوري ۵۵ پايان نامه ي دكتراي عمومي و تخصصي و هدايت و اجراي ۱۵ طرح پژوهشي در زمينه بيماري هاي گوارشي و عفوني را عهده دار بودند. ايشان برنده جوايز بهترين مقاله علمي و كتاب (اصول معاينه دام) مي باشد. دكتر محمد قلي نادعليان با رتبه ۲۸ استادي و سابقه ۳۵ ساله همچنان مشغول خدمت در دانشگاه تهران است.  مهمترين آثار ايشان عبارتند از :

     

    ترجمه كتاب بيماري هاي گوسفند نيوسام مارش با همكاري محمد حسينيون، مصطفي حجازي (۱۳۵۳)
     تاليف كتاب بيماري هاي دستگاه گوارش نشخوار كنندگان (۱۳۵۷)
     تاليف كتاب اصول معاينه دستگاه گوارش و اعصاب در نشخوار كنندگان و تك سميها با همكاري فريدون نورمحمد زاده و عباسعلي اطميناني (۱۳۷۶)
     نظارت بر كتاب راهنماي كامل مراقبت از اسب و پوني ترجمه دكتر سيد مجتبي سيد موسوي (۱۳۸۲)
    ويراستاري كتاب اصول معاينه دام به گردآوري و تدوين دكتر غلامعلي كجوري ۱۳۸۲

  • استاد دكتر عباس شفيعي
  • استاد دكتر عباس شفيعي
    دكتر عباس شفيعي در سال ۱۳۱۴ در شهر اصفهان چشم به جهان گشودند. در سال ۱۳۳۸ موفق به اخذ دكتراي عمومي دامپزشكي از دانشكده دامپزشكي دانشگاه تهران شدند. در سال ۱۳۴۰ خدمت خود در موسسه رازي را آغاز نمودند. ايشان در سالهاي ۱۹۶۵ تا ۱۹۸۵ موفق به گذراندن دوره و اخذ گواهينامه هاي مختلفي شدند كه اهم آنها عبارتند از: دوره ويروس شناسي در موسسه بهداشت دام خاور نزديك ،دوره ايمنولوژي و واكسينولوژي در دانشگاه لوزان سويس ، دوره توليد واكسن زنده فلج اطفال در شوروي، دوره كنترل كيفي واكسن زنده فلج اطفال در ژاپن، دوره توليد وكنترل كيفي واكسنMMR در يوگسلاوي، دوره كنترل كيفي واكسنMMRدر سوئد، دوره كنترل نهايي واكسن فلج اطفال در انگلستان، دوره جداسازي وتشخيص انترو ويروسها در انگلستان، دوره كنترل كيفي واكسنهاي مصرفي در برنامهEPIدر كنيا. سوابق علمي و دانشگاهي:استاد دكتر شفيعي در سالهاي مختلف جهت تدريس دروسي همچون ويروس شناسي عمومي دانشگاه اروميه و دانشگاه آزاد كرج، واكسنهاي ويروسي مقطع phD مواد بيولوژيك انستيتو پاستور ايران، ويروس شناسي عملي دانشگاه علوم پزشكي دعوت شده و دانش خود را به دانشجويان منتقل نموده اند.از ايشان متجاوز از ۵۰ مقاله علمي در مجلات بين المللي و ملي به زبانهاي فرانسه،انگليسي و فارسي به چاپ رسيده است و در سمينارهاي علمي داخل و خارج بيش از ۲۰ سخنراني ايراد نموده اند. ايشان همچنين عضو برد ويروس شناسي وزارت بهداشت و نيز عضو برد ويروس شناسي دانشگاه تربيت مدرس مي باشند.
     
    جوايز و تقديرنامه ها: استاد دكتر شفيعي بدليل خدمات برجسته علمي موفق به كسب جوايز و تقدير نامه هاي فراوان شده اند كه از جمله آنها ميتوان به جايزه نهمين جشنواره خوارزمي، معرفي بعنوان چهره ماندگار، تقدير نامه از وزير بهداشت، رييس موسسه رازي، وزير جهاد سازندگي، معاون وزير جهاد سازندگي، رييس سازمان نظام پزشكي و رييس سازمان نظام دامپزشكي اشاره كرد. مسئوليت ها:
     
    - رئيس بخش تحقيق و توليد واكسنهاي ويروسي مصرف پزشكي موسسه رازي از سال ۱۳۵۵ به مدت سي سال.
    - عضو كميته كشوري ايمن سازي وزارت بهداشت.
    - معاون انجمن ويروس شناسي (۸۰-۱۳۷۹ ).
    - عضو هيات تحريريه آرشيو رازي.
    - عضو كميته تخصصي ويروس شناسي وزارت بهداشت.
    - عضو كميته تخصصي ويروس شناسي دانشگاه تربيت مدرس.
    - عضو كميته تخصصي ويروس شناسي موسسه رازي.
    - عضو كميته پژوهشي موسسه رازي.- عضو كميته تخصصي دامپزشكي.
    - عضو كميته آموزش موسسه رازي.

  • مرحوم استاد دكتر محمدرضا بابامخير
  • مرحوم استاد دكتر محمدرضا بابامخير
    دكتراي دامپزشكي از دانشگاه تهران
    كارشناسي ارشد اقيانوس شناسي از دانشگاه پاريس
    دكتراي تخصصي علوم زيستي ( اقيانوس شناسي ) از دانشگاه پاريس
    دامپزشك نمونه جهان در سال ۱۹۹۷
    مرد علمي سا ل ۱۹۹۸ ( مركز بين المللي بيوگرافي كمبريج )
    مهمترين آثار ايشان عبارتند از :
    بيماري هاي ماهيان پرورشي
    ماهيان خليج فارس
    فرهنگ كشاورزي و منابع طبيعي

  • استاد دكتر علي اسلامي
  • استاد دكتر علي اسلامي
    دكتر علي اسلامي استاد گروه انگل‌شناسي دانشكده دامپزشكي دانشگاه تهران در سال ۱۳۳۶ بعد از طي دوره دبيرستان وارد دانشكده دامپزشكي شد و به سال ۱۳۴۲ نيز با درجه دكترا دانش آموخته گرديد. پس از آن در مؤسسه واكسن و سرم سازي رازي مشغول بكار شد و با گروهي از متخصصين سازمان خواروبار كشاورزي به همكاري پرداخت. از آنجايي كه آن زمان كشورمان از نظر جمعيت گوسفند موقعيت قابل ملاحظه اي داشت تحقيق در مورد اپيدميولوژي آلودگيهاي انگلي دستگاه گوارش نشخواركنندگان مورد توجه اين گروه از محققين قرار گرفت تا اهميت اقتصادي آلودگيهاي انگلي را معين كنند. اين مطالعه تا سال ۱۳۴۷ ادامه يافت. دكتر اسلامي در سال ۱۹۶۷ براي ادامه مطالعاتش به ايالات متحده رفت و در دانشگاه ايالتي ويسكانسين به مطالعه اي با عنوان كنترل بيولوژيكي نماتودهاي دستگاه گوارش دست زد و دو سال بعد به كشورمان بازگشت. در اين زمان از مؤسسه رازي به دانشكده دامپزشكي دانشگاه تهران منتقل شد و با عنوان استاديار شروع به تحقيق و تدريس نمود. وي مراحل ارتقا را در سالهاي ۱۳۵۲ و ۱۳۵۷ به ترتيب با عنوان دانشيار و استاد تجربه كرد و اكنون نيز كه مرز ۷۰ سالگي را پشت سر نهاده همچنان با جديت و طراوتي مثال زدني به تربيت شاگرداني توانمند در رشته تخصصي انگل شناسي دامپزشكي اشتغال دارد.